Vandræðaleg augnablik sem við þekkjum öll

Við höfum öll lent í þeim — augnablikunum þegar heilinn segir eitt, munnurinn eitthvað allt annað og maður óskar þess helst að geta horfið af yfirborði jarðar í nokkrar mínútur. Sem betur fer verða vandræðalegustu stundirnar oft að bestu sögunum seinna meir.

Hér eru vandræðaleg augnablik sem er aðeins of auðvelt að tengja við.

Þegar þú heldur hurðinni opinni fyrir einhverjum…
en manneskjan er aðeins of langt í burtu.
Nú þurfið þið bæði að taka þátt í mjög óþægilegu smáhlaupi.

Þegar einhver segir: „Þú manst eftir mér, er það ekki?“
Ég: „Auðvitað!“
Heilinn minn: Við höfum aldrei séð þessa manneskju áður á ævinni.

Þegar þú segir brandara og enginn heyrir hann.
Svo þú endurtekur hann.
Og kemst að því að þögnin var ekki vegna þess að þau heyrðu ekki.

Þegar þú ert að tala illa um einhvern…
og einhver við borðið segir:
„Þetta er systir mín.“
Jæja. Þetta var skemmtilegt líf.

Þegar þú gengur inn í herbergi af miklu sjálfstrausti…
og áttar þig svo á að þú ert á vitlausum stað.
Ekki snúa strax við. Skoðaðu eitthvað. Láttu eins og þetta hafi verið viljandi.